Berichten

zonnepanelen

Wie geïnteresseerd is in duurzame energie neemt waarschijnlijk van tijd tot tijd een kijkje op de website van Floris Wouterlood. Zo ook de auteur van dit bericht. Wouterlood is een van de zonne-pioniers en een warm voorstander van het gebruik van zonnepanelen en duurzame energie. In een recent artikel over het thema zonneenergie versus kernenergie vinden we een interessante vergelijking.

En af en toe vind je op de site een bericht dat tot denken aanzet. Zo ook het bericht Historisch dieptepunt zonnepaneelprijzen van medio februari 2013.  In het artikel wordt omschreven dat in 2013 de magische prijs van 1 Amerikaanse Dollar per Wattpiek is doorbroken. En dat prijspeil is psychologisch belangrijk.

Zonneenergie versus kernenergie: waar ligt de grens?

zonneenergie versus kernenergieGrote energieproducenten gaven in het verleden aan dat ze graag naar de inzetbaarheid van zonnepanelen wilden kijken mits de prijs beneden de 1 USD per wattpiek zou liggen. En dat niveau is zonder enig probleem te realiseren?

Waarom is dit zo interessant? Wie wil groeien moet groot denken. Bij 1 dollar per watt kost 1 megawatt 1 miljoen dollar. Voor 1 miljard dollar koop je 1000 megawatt. En dat is veel. Heel veel. Dat is bijna net zoveel als de productie van een kerncentrale van 1200 megawatt.

Als in zo’n kerncentrale de eerste elektriciteit geproduceerd wordt, is een bedrag geïnvesteerd van circa 8 miljard dollar. Op dit moment (maart 2013) bedraagt de groothandelsinkoopprijs 0,65$ per wattpiek (polykristallijne zonnepanelen). Dat wil zeggen dat voor een gelijke investering zo’n 12.300 MWp aan zonnepanelen kan worden geplaatst, quantumkorting even buiten beschouwing gelaten.

In een zonnige omgeving met veel verbruik (het zuiden van de Verenigde Staten) produceert een solar plant ongeveer eenderde deel van de elektrciciteit die wordt opgewekt door een kerncentrale van gelijk vermogen. Dat wil zeggen dat we in het hiervoor geschetste voorbeeld ongeveer 4000 MW overhouden. Dat wil zeggen dat we twee zonnestroom plants kunnen realiseren voor de prijs van één nucleaire centrale.

Daarbij is een zonnestroom-centrale veiliger, gemakkelijker te onderhouden en heel veel beheersbaarder dan een kerncentrale.

Zonneenergie versus kernenergie: groot denken en doen

Wie groot wil worden moet groot denken. Het gaat in dit verhaal zeer nadrukkelijk niet om de punten en cijfers achter de komma, het gaat erom dat daar waar de prijs van zonnepanelen laag is, er ruimte genoeg is, de zon veel schijnt en het lokale verbruik hoog is, zonne-energie een waardige vervanger is van nucleaire energie. Het is dus helemaal niet ondenkbaar dat in een land als de Verenigde Staten de solar plants als paddestoelen uit de grond gaan schieten. En dat is een intrigerende gedachte.

De manier waarop energieleverancier Delta uit Zeeland naar de bouw van de tweede kerncentrale Borssele kijkt is in 2011 veranderd. Zo blijkt uit een artikel in het FD. Topman Peter Boerma heeft aan dat Delta twijfelt of bij de huidige energieprijzen de centrale wel ooit rendabel zal worden.

De tweede kerncentrale Borssele vergt een investering van ruim 4,5 miljard euro. En dan is het goed om te kijken wat de te verwachten opbrengst van de geproduceerde elektriciteit over een periode van 30 jaar zal zijn. Tot op heden heeft Delta van de verwachte opbrengst nog nooit melding gemaakt.

Delta ziet het liefst dat in Europa energie waar bij de opwekking CO2 wordt uitgestoten duurder wordt door heffingen. Atoomenergie is Co2 neutraal en zou daarmee ‘relatief’ goedkoper zijn of worden. Wanneer er meer zekerheid wordt gecreëerd zijn ook de omvangrijke investeringen die nodig zijn voor een kerncentrale beter bespreekbaar.

Delta wil wel met het vergunningstraject dat nodig is voor de bouw van de tweede kerncentrale Borssele . Dat vergt een bedrag van circa 220 miljoen euro.  Delta betaalt hiervan de helft. Het is nog niet duidelijk wie het overige bedrag voor zijn rekening neemt. Sinds de ramp in Fukushima lopen de gesprekken met potentiële medefinanciers wat moeizamer dan voorheen.

 

Afgelopen vrijdag werden de Japanners geconfronteerd met de grootste natuurramp uit hun geschiedenis. Een aardbeving en de daarop volgende vloedgolf hebben aan velen het leven gekost. Verschrikkelijk om te zien hoe in de omgeving van Sendai complete dorpen door het water zijn weggevaagd.

Ook is duidelijk geworden dat kerncentrales, hoe veilig dan ook, een enorm risico vormen voor de volksgezondheid. Japan heeft 18 kerncentrales die in ruim eenderde van de elektriciteitsbehoefte van het land voorzien. Bij calamiteiten sluiten de centrales zichzelf af. De Japanse kerncentrales behoren tot de veiligste in de wereld. De Japanners zijn daarnaast buitengewoon goed georganiseerd en beschikken over goed uitgewerkte calamiteitenplannen waar ze zich ook aan houden.

De grootst mogelijke bedreiging voor de Japanners vormen de problemen in de kernreactoren van de kerncentrales in Fukushima. Er wordt gevreesd voor een meltdown. Er zijn serieuze problemen met de koeling van de reactorkamer en honderdduizenden Japanners zijn geëvacueerd. Bij zo’n meltdown zijn de gevolgen verstrekkend.

Atoomenergie is schoon, CO2 neutraal en goedkoop. Maar zoals nu blijkt ook levensgevaarlijk, ondanks de maatregelen en noodprocdures die in werking zijn getreden. Er is maar één relatief veilige kerncentrale en dat is de zon.

Het is nu niet het moment om belerend een vinger op te steken. De Japanners hebben al problemen genoeg en hebben dit niet verdiend. Maar misschien is het bij alle ellende wel een goed moment voor zelfreflectie bij al die politici in Nederland die vinden dat een volgende kerncentrale in Nederland er best nog bij kan. En dat atoomstroom relatief veilig is. Misschien toch nog maar eens even herbezinnen.